...ถึงยากไร้ใช่ใจจะไร้รัก
แม้ต่ำนักใช่ไร้ใจจะสร้าง
อยู่เพียงชั่วชีพหนึ่งถึงอ้างว้าง
ก็มิขออยู่อย่างร้างหัวใจ...
แปลกมั้ยที่ความประทับใจระหว่างคนเราอาจเกิดขึ้นจากได้จากแค่รอยยิ้มแรกที่เห็นหรือจากการสบตากันเพียงในไม่กี่วินาที และสิ่งที่เกิดขึ้นในหัวใจเรา หากมันคือ
*ความรัก*
และ
คือรักแรกพบ...
ใช่ไหม
แปลกนะที่ความรักมันมักทำให้เรามีความสุขอย่างไม่เคยมีมาก่อนเพราะเพียงแค่คิดถึงเค้า...เราก็มีความสุขแล้ว แต่มันก็แปลกอีกเช่นกันที่ความรักมันมักก่อให้เกิดความเจ็บปวดอย่างไม่เคยมีมาก่อนอีกเช่นกัน
แต่หัวใจเราก็ยังคงต้องการสิ่งที่เรียกว่าความรัก แม้รู้ทั้งรุ้ว่ามันจะทำให้เราทุกข์ แต่มันก็ยังห้ามหัวใจไม่สักที...
หรือเพียงเพราะเราไม่ห้ามใจตัวเองต่างหาก
หรือเพียงแค่ฉันอ้างว้างและเธอต้องการใครสักคน
อยู่อย่างเหงาๆ
รู้สึกบ้างไหมทำไมเดี๋ยวนี้ เราไม่ค่อยยอมกัน
ไม่ค่อยแคร์กันเท่าไร
รู้สึกบ้างไหมทำไมเดี๋ยวนี้ เดินไม่ค่อยจูงมือ
ไม่เชื่อถือในคำพูดกัน
เหมือนรักเรากำลังอิ่มตัวแล้ว
ฉันว่าเราควรอย่าพบกันพักหนึ่ง
อยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้
ขาดกันไปจะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่
อยู่อย่างเหงาๆบางทีจะได้รู้
หากมีใครบางคนเข้ามา จะได้ลองคิดดู
ว่าใจเราต้องการเขาไหม
หรือว่าใจยังคงโหยหา
อยากกลับมาเพื่อรักกันเหมือนเดิม
แค่ห่างกันดูให้เธอรู้ไว้ มันไม่ใช่เลิกกัน
แค่ให้ถอยไปปรับตัว
ถ้าหากยังมัวมาเจอซ้ำๆ ทำทุกวันเหมือนเดิม
ยิ่งซ้ำเติมในรอยหมางกัน
เหมือนรักเรากำลังอิ่มตัวแล้ว
ฉันว่าเราควรอย่าพบกันพักหนึ่ง
อยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้
ขาดกันไปจะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่
อยู่อย่างเหงาๆบางทีจะได้รู้
หากมีใครบางคนเข้ามา จะได้ลองคิดดู
ว่าใจเราต้องการเขาไหม
หรือว่าใจยังคงโหยหา
อยากกลับมาเพื่อรักกันเหมือนเดิม
อยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้
ขาดกันไปจะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่
อยู่อย่างเหงาๆบางทีจะได้รู้
หากมีใครบางคนเข้ามา จะได้ลองคิดดู
ว่าใจเราต้องการเขาไหม
หรือว่าใจยังคงโหยหา
อยากกลับมาเพื่อรักกันเหมือนเดิม
